Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Παρα-μύθοι (τα βασικά)

25 Απριλίου 2014 


Κάποτε ήμασταν παιδιά και τα πιο τυχερά από εμάς, μεγάλωσαν με παραμύθια από τη γιαγιά, για να έχουμε όνειρα γλυκά και ασκανδάλιστα..
            Μεγαλώσαμε λίγο, ερωτευτήκαμε, και κατάπιαμε αμάσητα πολλά παραμύθια, άλλοι τα αγόρασαν κιόλας, από κάποιους που τα πουλούσαν σωρηδόν… και καταφέραμε να εξακολουθήσουμε  να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου, με όνειρα γλυκά και ίσως λίγο πιο σκανταλιάρικα..
            Κατόπιν, γίναμε γονείς… κι εκπαιδευτήκαμε να διαβάζουμε παραμύθια στα παιδιά μας, για να αφήνουν ελεύθερη τη φαντασία τους να τρέξει και να έχουν όνειρα γλυκά και ασκανδάλιστα… Κι έτσι, να μάθουν αργότερα να κατεβάζουν αμάσητα τα παραμύθια που πωλούνται στα νυφοπάζαρα και τα ηλεκτρονικά ή μη συνοικέσια…
            Ας μπει λοιπόν ένα τέλος… Κάποτε ας πούμε στα παιδιά μας την αλήθεια… Όχι άλλο, παραμύθι! Ή μάλλον εναλλακτικά.. ας πούμε… παρα-μύθοι….
            Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη δώστης κλώτσο να γυρίσει τους παρα-μύθους να αρχινίσει….
            Παρα-μύθος 1. «Οι καλοί πάντα νικάνε στο τέλος».
Ναι, όπως στις αμερικάνικες ταινίες. Πάντα πρέπει να βγαίνει ένα ηθικό δίδαγμα από τις αμερικανάδες. Κι όπως βλέπεις τη «Συμμορία των 19» (κάπου εκεί πρέπει να είναι τώρα), μέσα στους «κακοποιούς» θα είναι κι ένας καλός, ο οποίος θα είναι και πολύ ευαίσθητος και ή που θα κλέβει για τη φουκαριάρα τη μάνα του που έχει καταρράκτη και ανεμοβλογιά στα 69 της ή που θα έχει από 2 εξώγαμα σε κάθε χώρα του πλανήτη που το όνομά της αρχίζει από Ι. Και αυτός, ο πονόψυχος «καλός» κακοποιός, στο τέλος θα κοροϊδέψει όλους τους συνεργούς του της Μεγάλης Ληστείας και θα τα πάρει όλα τα λεφτά, γιατί είναι για καλό σκοπό. Και αφού εγχειρίσει τη μάνα του και βάλει όλα τα εξώγαμα εσώκλειστα στο Ταμτιριρί Ιδιωτικό Κολλέγιο που έχει ένα όνομα που αρχίζει από C και που υπάρχει σε όλες τις χώρες που αρχίζουν από Ι, τα υπόλοιπα θα τα δωρίσει σε σεμνή τελετή με live web streaming σε ιδρύματα και συλλόγους που στηρίζουν τους φυλακισμένους σε όλες τις χώρες, ανεξάρτητα από το τι γράμμα αρχίζει το όνομά τους. Έτσι, πλαγίως, έχει βοηθήσει και τους συνεργούς του, που τους έκλεισε στη μπουζού καταδίνοντάς τους..
Ε, λοιπόν, Όχι παιδί μου. Οι καλοί δε νικάνε πάντα. Η ζωή δεν είναι δίκαιη. Και ποτέ εγώ προσωπικά δεν σου υποσχέθηκα ότι η ζωή θα είναι δίκαιη, οπότε μη μου ζητάς τα ρέστα. Άλλωστε δεν τα έχω. Μου τα έκλεψε ο κακός της αμερικάνικης ταινίας… Και για να τα λέμε όλα, η ταινία πάντα τελειώνει χωρίς η ιστορία πραγματικά να έχει τελειώσει. Ρουφιάνος δεν είμαι, αλλά πέντε πράγματα που είναι να πω, θα στα πω έξω από τα δόντια…
Μόλις τελειώσει η ταινία, οι κακοί δραπετεύουν από τη φυλακή, λαδώνοντας έναν φρουρό από τα χρήματα που δώρισε στη φυλακή τους ο καλός κακοποιός και πάνε και τον βρίσκουν στην έπαυλή του, στα εξωτικά νησιά που το όνομά τους δεν αρχίζει από γράμμα, γιατί ακόμα δεν έχουν ανακαλυφθεί τη στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο, και τον αρχίζουν στα «γαλλικά» ανεξάρτητα από το τι γλώσσα θα μιλάνε σε αυτά τα εξωτικά νησιά που ακόμα δεν έχουν ανακαλυφτεί, στατιστικά πάντως, ισπανικά θα μιλάνε… Και αυτός θίγεται από τα γαλλικά τους, και ξεκινάει ένας τσαμπουκάς και γίνεται Ανάστα ο Κύριος, για να είμαστε κι επίκαιροι… Και έτσι οι κακοί συνεργοί καταλαμβάνουν και την έπαυλη, και τα γιωτ, και τα ελικόπτερα και τρώνε και όλο το σούσι που είχε παραγγείλει. Τηλεφωνεί που λες αυτός στη μάνα του να του ετοιμάσει μπριάμ γιατί με το σαματά και τη ληστρική επιδρομή στο σπίτι του γουργουρίζει και το στομάχι του, και μαθαίνει η μάνα του τα νέα και κλωτσάει τον καταρράκτη… τον διακοσμητικό που της πήρε δώρο για τα γενέθλιά της των 70 ετών, και σπάει τη λεκάνη της, γιατί γλίστρησε στα νερά… Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, του τηλεφωνούν και από δύο Ιδιωτικά Κολλέγια που αρχίζουν από C και είναι σε χώρες που αρχίζουν από Ι, και τον ενημερώνουν ότι τα παιδιά του το βράδυ πήδηξαν το φράχτη (με μικρό φ, δεν είναι επίθετο, για το τι έπαθε ο Φράχτης ο συμμαθητής τους, θα στα πω όταν μεγαλώσεις λίγο), και γυρνάνε σαν τους αρματωλούς στα βουνά με κάτι νεροπίστολα και τρώνε μόνο βελανίδια.
            Όχι αγόρι μου, όχι.. ο καλός δεν θα δει χαΐρι και προκοπή στη ζωή του. Βέβαια, κάποτε θα πρέπει να ορίσουμε ξανά την έννοια του να είσαι «καλός», αλλά με την «κοινή λογική», που απέχει παρασάγγας από τη δική μου, θα ήθελα να σε ενημερώσω πως ο «καλός» όλο μπελάδες έχει. Αυτήν την κουβέντα κράτα τη από μένα, βάλτην στην τσεπούλα σου, εκεί που μαζεύεις τα φιλάκια από τους ανθρώπους που σε αγαπάνε και προχώρα στη ζωή σου.
Εγώ ας πούμε θα προτιμούσα να είσαι δίκαιος, μπορεί η ζωή να μην είναι δίκαιη, αλλά ο δίκαιος άνθρωπος κοιμάται με ήσυχη τη συνείδησή του νομίζω. Και ο καλός κοιμάται με ήσυχη συνείδηση, αλλά τον ξυπνάνε οι κρίσεις πανικού, για τις οποίες θα σου μιλήσω μια άλλη φορά….
            Είναι πολλοί οι παρα-μύθοι αγόρι μου.. Επιφυλάσσομαι για τη συνέχεια…  

2 σχόλια:

  1. Πεσιμιστικό. Αν δεν μπορούμε να φτιάξουμε πυρήνες καλοσύνης στην, έστω και μικρή, μικρούτσικη οικογένειά μας, τότε δεν μπορούμε να περιμένουμε χαΐρι και προκοπή από κανέναν...Ο καλός μπορεί να φαίνεται ότι δεν νικάει πάντα, αλλά αυτό είναι προσωρινό. Ο αυθεντικά καλός δεν περιμένει καμία δικαίωση. Ο αυθεντικά καλός, αντέχει, όχι κινηματογραφικά, όπως η ριμάδα η εποχή μας έμαθε, αλλά στωικά και σε πραγματικό χρόνο, όχι χολιγουντιανό. Κι αν το καταφέρει αυτό, τότε η νίκη έρχεται. ΠΑΝΤΑ! Στο υπογράφω αυτό.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Elena σε ευχαριστώ πολύ για το ωραίο σχόλιο! Δεν διαφωνώ μαζί σου, όσο ίσως φαίνεται από το κείμενο. Ήθελα να τονίσω πως το "καλός" επιδέχεται πολλές ερμηνείες, και πολλές από αυτές δεν με βρίσκουν καθόλου σύμφωνο. Επίσης, δεν το θεωρώ καθόλου πεσιμιστικό, το αντίθετο μάλιστα!! Χαίρομαι όμως ειλικρινά πολύ που καταθέτεις την ένστασή σου!

      Διαγραφή